About

For all those vorticex manifesto adherents:

Please be welcome here on Cinema Redux. And feel free to share with us your esays, stories, ponderings, notes, reviews, experiences, reports, endeavours, conclusions, experiments, creations, cadavres exquis etc. etc. in all fields of what tenderly could be labelled as `the arts and crafts of man´s sublime illusion´. Cinema Redux tries to offer a mutual platform of knowledge, reflection and expression. It may cover not only the world of cinema,  but also other fields of artistic exploration that is due to enlighten and delight our every day life.

At least let us expose what is fake in the field of cinema and art. Discover what’s real. Let us reach out for what we most sincerely and passionately believe to be of quality, sincerity and originality.Cut the crap of commercial reasoning, advertisement, popularity polls, box office logic, and other forms of collective deception that have corrupted the theaters of our sublime illusion to such a worrysome extent already.

Let there be a space for another approach to the world of cinema and art. One that is not so much confined to the limitations of short formats and glossy kinds of superficial exposure to the idolatry cultus of Hollywood stardom. Here at Cinema Redux, it is about something else. can be free to use whatever length of formula they want to share their thoughts on all possible counterfeits that sparked in them some flame of genuinity, vitality.  Films and works with un certain gaite d´esprit, with character and wit, projects that were constituted with passion, persistance and un veritable sagesse d´instinct.

Contributors of Cinema Redux are kindly invited to be open and freeminded in their writing, passionate and devoted in their choice of subject, critical in their judgement, razorsharp in their bravado, but gentle in their final approach. Let us try to find out a bit more who we might be ourselves, by discovering and reflecting on who and what we truly value and esteem. All works of art appealing to our own inner needs of thought, character, wit and elevation.  No matter how illusionary.

ABOUT THE FOUNDER OF THIS BLOG:

Born in 1970 in an industrial town in Holland, Serge van Duijnhoven came to literature via post-industrial culture, through an interest in nightlife (The Palace of Sleep, 1993) and techno (Poets Don’t Dance, 1995). Not content simply to publish his poems, he performs them live, accompanied by his literary group, against a backdrop of electronic music and video images. He loves to combine words and music, and has included CDs along with some of his works of fiction and non-fiction. He is the founder of the artistic magazine MillenniuM, a contributor to various Belgian and Dutch periodicals (e.g. de Morgen, De Groene Amsterdammer, Vrij Nederland). Van Duijnhoven worked as a war-correspondent in Sarajevo, won the “Nova Malekodonia” prize (1995) and was one of the most active passengers on board the “Literature Express Europe 2000”. Currently he lives and works in Brussels and Cannes as a senior cinema critic for the International Feature Agency as well as for his own company Cinema Redux. For both agencies, Serge publishes articles about film and interviews with directors and actors that are being published worldwide. So far, the author has published thirteen books of poetry and prose, fiction and non-fiction. His latest collection of short stories is entitled The Summer Still to Come (2007). His latest book is called Bitterzoet (2011). It contains a short biography and an ample dose of razorsharp lyrics, due as a literary hommage to the renowkn French cult hero Serge Gainsbourg who died twenty years ago.

CONTACT SvD:

AMS:                       00 31 647 066 900

BXL:                        00 32 477 767 300

CANNES:               00 33 493 997 916

 

   svdcinemaredux@yahoo.com

              https://cinemaredux.wordpress.com

Cinema-Redux beoogt een reservoir beschikbaar te maken waar geestverwante artistieke vakbroeders de mogelijkheid hebben om buiten de formats, tredmolens en vetes van geacheveerde media-instanties om, hun passie en kennis te delen met een breed internationaal publiek.

De verwantschap betreft meteen ook de essentie van het ganse initiatief: REDUX. Een terugkeer naar de kern, bezieling, brille, een vrijplaats waar men het aan zal durven hart te tonen voor zijn zaak en dieper te graven dan elders.

De publicatie op het web van deze cinema-blog, is slechts de eerste stap op weg naar de oprichting van wat uiteindelijk een veelarmig initiatief zou kunnen worden dat zich uitstrekt over verschillende disciplines en diverse landstalen. Cinema-redux bestaat bij deze, Photo-redux, Poetry-redux, Gallery-redux, Musica-redux en Theater-redux zijn eveneens in de maak.

Voor de afdeling film is om te beginnen medewerking gezocht met niemand minder dan Alejandro Gonzáles Iňárittu, de Mexicaanse regisseur bekend van Babel, 21 Grams, Los Amores Perros en het binnenkort te verschijnen meesterwerk Biutiful. Iňárittu zal op deze blog uitpakken met een stuk waarin hij de volgens hem fatale mentale verschraling aan de kaak stelt die onlosmakelijk is verbonden met de aard van onze hedendaagse  maatschappij. Waarin het gros der onderdanen onder het mom van de verwezenlijking van het eigen heil, gedwongen wordt een schamel plekje in te nemen in de tredmolen en de echte welvaart te verschaffen aan een ander.

Inarittu en Bardem in Cannes mei 2010

De mens die gedwongen is om aan dit illusoire circus mee te doen zal merken dat hij voor zijn plek in de molen op den duur een zwaardere tol betalen moet dan hij ermee kan verdienen. Hij wordt krank van hart, moe van lijf, ziek van ziel en leeg van geest als hij zich realiseert dat hij steeds maar langs de essentie van de dingen heen heeft moeten leven. Dat hij al die tijd gewerkt heeft om op een dag niet meer te hoeven werken. En dat hij zich van zijn ziel verstoken voelt omdat hij die blijkbaar voor een appel en een ei heeft moeten afstaan aan de deurwaarders van het systeem. De perverse merkantiele logica van schaalvergroting, uitbuiting, vervreemding en cynisme is voor al wie een graantje van het geluk hoopt mee te pikken, op deze geglobaliseerde wereld even onontkoombaar als Newton’s gravitatieleer.

Vooruitgang mag dan vaak een materiele verbetering teweeg brengen en een goede zaak zijn voor ons  lichamelijk comfort, geestelijk zijn we hard op weg onszelf uit te hollen. De uitdaging bestaat erin om – temidden van dit jachtige bestaan – terug te keren tot de kern van de dingen. Om – simpel, helder, klaar – zin en ziel terug te kunnen geven aan ons persoonlijke leven. Om welbewust te drinken uit nog niet vervuilde bron. Een die met eigen hand gegraven is, en waar we ons vrijelijk zullen kunnen laven aan het vitale fluidum dat opwelt uit  onze diepste minerale lagen. Fons et origo, Redux! Laat dit de eerste  regel wezen van ons spel. REDUX! De rest volgt vanzelf wel…

Serge van Duijnhoven richtte in 2010 samen met een groep bevlogen filmliefhebbers, essayisten en regisseurs de CINEMA-REDUX groep op. De groep publiceert, maakt films, lanceert ludieke projecten, en pleegt lucide interventies aan (maar meestal vooral onder) de oppervlakte van de culturele wereld in Brussel, Amsterdam, Berlijn en Barcelona.

Voelen is ruimer van begrip dan Weten.

Gevoel kent geen einde.

Kennis is begrensd.

(A.  Einstein)

This explores the idea of distilling a whole film down to one single image. Using eight of my favourite films from eight of my most admired directors including Sidney Lumet, Francis Ford Coppola and John Boorman, each film is processed through a Java program written with the processing environment . This small piece of software samples a movie every second and generates an 8 x 6 pixel image of the frame at that moment in time. It does this for the entire film, with each row representing one minute of film time.

The end result is a kind of unique fingerprint for that film. A sort of movie DNA showing the colour hues as well as the rhythm of the editing process. Compare Serpico to The Conversation. You can see there’s far more edits in Lumet’s classic compared to the more gentle slower pace of Coppola’s Conversation. This is also down to the editing style of Walter Murch who prefers to only make cuts when absolutely necessary. Have a look through the eight movies and make your own mind up.

Created by Brendan Dawes

Vertigo as processed by Brendan Dawes’ Cinema Redux distillation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s